06 130 727 43 info@depraktijkvannu.nl
Home » Bibliotheek » Trauma » Traumatherapie; alleen als je heftige dingen hebt meegemaakt?
boze ouder en kind met trauma

Traumatherapie; alleen als je heftige dingen hebt meegemaakt?

door | 26 okt, 2020 | Bewustzijn, Hoogsensitiviteit, Kinderen begeleiden, Therapie, Trauma

Een trauma ontstaat gemakkelijk en verwerken is een hele opgave. Over wat een trauma is en wat er gebeurd in je systeem, kan ik een andere keer vertellen.

We lopen allemaal trauma’s op in het leven. Allemaal? Ja, ik denk dat we allemaal kleine en / of grotere trauma’s met ons meedragen. Als je hooggevoelig bent is de kans op trauma groter, doordat alles veel harder binnen komt.

In de kindertijd kan er vanalles zijn gebeurd wat een traumatische ervaring kan zijn. Als er tegen je geschreeuwd wordt (doen we dat als ouder niet allemaal een keer tegen onze kinderen?) kan dat een traumatische ervaring zijn. Of je hebt je moeder geroepen in je kinderbedje in het donker en ze kwam niet. Dit zijn voorbeelden van gebeurtenissen die bij een verder liefdevolle en veilige jeugd geen grote problemen hoeven te veroorzaken. Ze kunnen echter wel impact hebben op je overtuigingen. Je denkt in zo’n moment bijvoorbeeld ‘dat je alleen bent als het donker is’, als je moeder niet komt als je roept. Als dingen vaker gebeuren of er gebeuren dingen die deze gedachte bevestigen, ga je de gedachte geloven en wordt het een overtuiging. Ook heeft het impact op je gedrag. Je vraagt niet meer om hulp bijvoorbeeld, want mama hoort je toch niet. Een aantal factoren, zoals je leeftijd, het aantal keren dat je iets meemaakt, de veiligheid van de omgeving waarin je opgroeit etcetera, bepalen of de ervaringe(en) trauma’s zijn en hoe makkelijk je deze kindtrauma’s kunt herinneren en verwerken via bijvoorbeeld regressietherapie. 

Helder is in elk geval dat ook milde trauma’s, die we denk ik allemaal wel hebben opgelopen, invloed hebben op je gedachten en je gedrag en dat heeft ook weer invloed op je gevoel. 

Wat nu als er sprake is van zwaarder trauma? Het kan zijn dat ernstige trauma’s niet eens meer bewust zijn. Ernstige trauma’s zijn vaak zo ver weggestopt dat je heel lang geen idee kunt hebben dat je dat hebt meegemaakt.

Hoe zwaarder het trauma of de trauma’s, en hoe jonger je ze hebt opgelopen, hoe lastiger het is ze te verwerken. Zeker als er een ouder bij betrokken is. Bij grote trauma’s die je hebt opgelopen in je kindertijd, gaat er een tijd overheen voordat je je veilig voelt en een veilige basis in jezelf hebt om verwerking aan te kunnen. Daar start dan ook de therapie met ademhalingsoefeningen, yoga, meditatie, lichaamswerk. Allemaal oefeningen die bijdragen aan het vergroten van het lichaamsbewustzijn. Je leert sensaties in je lichaam kennen en verdragen. Er komt angst op, je leert hoe dat voelt, je leert het gevoel te verdragen en te blijven ademen, in je lijf te blijven en pas later onstaat er ruimte voor herinneringen in de vorm van beelden, emoties en verwerking. Mogelijk dus van dingen die je totaal verdrukt hebt. Beetje bij beetje wordt prijsgegeven wat je hebt meegemaakt. Dat gebeurt in brokken die je aan kunt. Daar mag je op vertrouwen. Voor deze processen is moed en volharding nodig. Ook vertrouwen in je eigen kracht helpt je hier doorheen. En die kracht die heb je, want je hebt het overleefd en daar heb je kracht voor nodig.

Ik help je graag herinneren wie je was voor je trauma’s.

Kennisdelen

Mijn doel is mijn kennis met je te delen. Als je een vraag hebt, stel hem dan. Ik kies steeds een veel gestelde vraag uit en deel mijn kennis over dat thema hier met je.

Gerelateerde artikelen

“Hij schaamt zich voor zijn vmbo-zoon”…….Wat?

“Hij schaamt zich voor zijn vmbo-zoon”…….Wat?

Poeh, wat doet zo’n verhaal veel met mij. Zouden er nog steeds veel ouders moeite hebben met het niveau waarop hun kind presteert op school? Komt het nog steeds veel voor dat ouders zich ergeren en wellicht schamen voor kinderen die vmbo gaan doen? Vinden ouders dat hun kind beter kan en hoort te presteren? Zonde als de capaciteit niet wordt benut? Als je hier ook maar iets van herkent bij jezelf, lees dan verder. En ook als je het niet herkent. Over verwachtingen en hoe je kinderen hun eigen pad kunt laten lopen.

Lees meer
Wanhoop, het begin van iets moois

Wanhoop, het begin van iets moois

Je wordt door het leven gevormd, zeggen ze altijd. Wat gevormd wordt is je overlevingsgedrag. Dat is je automatische respons op gebeurtenissen en omstandigheden, die positieve reacties of minder negatieve reacties van je omgeving oplevert. Eigenlijk wordt dus niet jij door het leven gevormd, maar de aangepast jij. Ergens in je leven kan dit niet trouw zijn aan jezelf, maar aan je omgeving, gaan wringen. Je loopt vast. Je raakt jezelf kwijt. Je kent jezelf niet meer. Je voelt je verloren. Je raakt overspannen, krijgt wellicht een burnout of wordt depressief. Wanhoop is wat je ervaart als je vastloopt door onmacht en/of onvermogen. De keerzijde van wanhoop is vrijheid.

Lees meer
Wat deze tijd met je doet

Wat deze tijd met je doet

Het is een bijzondere tijd. Het leven dat we hadden, is niet meer en komt nooit meer terug. Dat is in elk geval mijn overtuiging. En eigenlijk moeten we ook niet meer terug willen. We willen vooruit ontwikkelen en niet achteruit toch? Want dat is wat deze tijd is, een tijd van ontwikkeling en evolutie. Een evolutie van bewustzijn en persoonlijke ontwikkeling, ofwel de ontwikkeling of herontdekking van spiritualiteit. Want spiritualiteit is bewustzijn. Iedereen krijgt uitdagingen op zijn bord. Uitdagingen die je triggeren om anders te gaan kijken naar dezelfde situatie. Uitdagingen die je vragen om reflectie, om loslaten, om het roer om te gooien et cetera. Deze tijd gaat over je herinneren wie je werkelijk bent, onder de aanpassingen en programma’s. Over verbinden met je ware zelf en van daaruit met de ander en het collectief om samen een nieuw tijdperk in te luiden.

Lees meer

0 reacties

Een reactie versturen

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Tweet
Share
Share
Pin