06 130 727 43 info@depraktijkvannu.nl
Home » Blogs » Kinderen begeleiden » Help, ik verzuip! Een noodkreet namens de kinderen van nu.

Help, ik verzuip! Een noodkreet namens de kinderen van nu.

door | 23 feb, 2022 | Angst, Bewustzijn, Hoogsensitiviteit, Kinderen begeleiden, Trauma

De spirituele kinderen van nu zijn puur, eerlijk, lief, zacht en heel veel van de mensen om hen heen zijn in hun beleving hard en zakelijk. Mensen leven vooral op ratio en zijn niet zo goed afgestemd op hun hart en hun gevoel en hebben dus ook een beperkt inlevingsvermogen en compassie. Daardoor voelen deze pure kinderen zich niet veilig op deze wereld, ook als je als ouder wel de compassie, zachtheid en afstemming op je hart hebt. Dat is al een eerste belangrijk punt, want als de wereld niet veilig is, dan ontwikkel je al snel veel kleinere of grotere angsten voor van alles en nog wat. Dit heeft veel impact op je gehele groei en ontwikkeling.

Verwarrend

De kinderen van nu voelen alles feilloos aan. Ze voelen het als iemand stress heeft, verdrietig is en daar wordt niet eerlijk over gedaan. De mensen waar het om gaat, hebben niet door dat ze dat voelen, en / of ze zijn er niet eerlijk en open over, en dat verward de kinderen.

Spirituele ervaringen

Veel kinderen komen met een open verbinding met de, voor velen ongeziene, spirituele wereld op aarde. Ze hebben daardoor vaak spirituele ervaringen en geen mensen om hen heen, soms 1 ouder en een enkele keer 2 ouders, maar vrijwel nooit een vriendje of vriendinnetje, waar ze dat mee kunnen/durven delen. Ze hebben naasten nodig die dit ook hebben, die erover durven praten, of die er in elk geval voor open staan. Ze staan daar dus heel eenzaam en alleen in. Laat staan dat ze goed begeleid worden, hoe daar mee om te gaan.

Leren om mens te zijn

Kinderen moeten allemaal leren en ontwikkelen, maar spirituele kinderen of kinderen met een spiritueel bewustzijn en een hoge energetische trilling, moeten leren om ‘mens’ te zijn. Het beeld van een engeltje in een mensenlijf kan je wellicht helpen om hier iets bij voor te stellen. Ze snappen mensen niet. Juist doordat ze zelf onvoorwaardelijk lief hebben is het gat met mensen, die best wel kil en zakelijk zijn (doordat ze niet op hun hart zijn afgestemd), erg groot. Mensen voelen daardoor onveilig voor ze. Ze moeten oefenen om mens te zijn. Oefenen om boos te doen, om ruzie te maken, oneerlijk te zijn, te liegen. Eigenlijk moeten ze zich dit soort dingen eigen maken, omdat ze het niet kennen en niet snappen, als liefdevol wezen. Daardoor zie je mogelijk juist veel van deze aspecten in hun gedrag. Ze zien bovendien altijd het goede in de ander en zijn daardoor vaak te goed van vertrouwen. Hierdoor kunnen ze in sociale contacten tegen problemen aanlopen. 

De nieuwe wereld

We zitten in een tijdperk van transitie. De wereld en samenleving, zoals we die al heel lang kennen, is aan het einde van zijn levensduur gekomen, samen met alle systemen waarop de samenleving nu gebaseerd is. Omdat de kinderen (soms alleen onbewust) al weten dat er zich momenteel een nieuwe wereld ontvouwd en de maatschappij er heel anders uitziet als ze groot zijn, en school daar totaal niet in voorziet, hebben ze heel veel weerstand tegen school. Ze weten gewoon dat wat ze daar leren voor een heel groot deel niet toereikend is of niet zal voorzien in wat ze nodig zullen hebben. Natuurlijk is het heel handig om te leren lezen en rekenen. Alle vakken kunnen handig zijn als je daar op je zielenpad iets mee gaat doen in je leven. Maar ten eerste hebben we het niet allemaal nodig, ten tweede kun je op een andere manier leren. Door te downloaden uit dat wat er al is in het collectieve veld, of het wakker maken van kennis die al in je zit in je celgeheugen. Zo kun je de Engelse taal gemakkelijk oppikken, omdat je bijvoorbeeld in een vorig leven Engelstalig was. Dit klinkt als een ver van mijn bed show voor de meeste ouders en het vraagt nogal wat inlevingsvermogen en een open blik om hier wat mee te kunnen als ouder. Toch is dit hoe het kan werken en nodig ik je uit om hier met een open blik naar te kijken en het niet te veroordelen. Op het moment dat je iets veroordeeld, veroordeel je ook dat stuk in je kind. Je keurt dat deel in je kind af.

School kan voor alle kinderen heel leuk zijn, want kinderen willen allemaal graag leren, als er meer ruimte is voor het vinden van een eigen pad, eigen snelheid, het maken van eigen keuzes en de druk van het moeten veel minder is of eraf gaat.

Zelfbeschikking

De kinderen zijn erg krachtig in het gaan staan voor hun doelen. Alles wat niet bijdraagt aan datgene waarvoor ze als ziel hier zijn, levert weerstand op. Aanpassen aan verwachtingen kunnen ze niet goed meer of ze krijgen er door de weerstand erg veel last van. Dat kan zich uiten in lastig gedrag, heftige emoties, maar ook in ziek zijn en fysieke klachten of psychische problemen.

Daarnaast dragen alle kinderen hun eigen wijsheid in zich en is de behoefte aan zelfbeschikking heel groot. Het woordje ‘moeten’ levert een allergische reactie op. Ze willen niet iets moeten, ze willen vrij zijn en zijn. Gewoon zijn in plaats van doen. Dat is voor ons volwassenen echt een mindfu*k. Sommigen van ons zijn zo hard ons best aan het doen om dit te leren en tegelijker tijd proberen we onze kinderen in het gareel te krijgen. Wat we dan doen, is dit meesterschap van de kunst van het zijn, ontkrachten. Dus volg het voorbeeld van je kind, vertrouw op je kind, laat verwachtingen los en kom op voor je kind, aangezien ze op school dit ook niet meester zijn.

Eenheid

De kinderen hebben geen wedstrijdmentaliteit. Iedereen is gelijk. Alles is een en iedereen is uniek en heeft zijn eigen unieke eigenschappen en talenten. Iedereen is even waardevol. Er hoeft dus geen wedstrijd gespeeld te worden en prestatie is een begrip dat hierdoor heel veel weerstand oproept. Daarom is sporten, waar het soms niet gaat om het sportieve element en het spelelement, maar waarbij het winnen en presteren de boventoon voeren, lastig. Het stuit bij heel veel kinderen op weerstand. Sommige kinderen zijn juist erg gericht op winnen. Je kunt je afvragen wat de drijfveer daaronder is en of het een ‘gezonde’ uiting is.

Ook school is gericht op presteren en waarderen. Logisch dat dit systeem ze heel vaak en in toenemende mate niet bevalt.

Kind, leermeester en leider

De kinderen van nu zijn meesters in het spiegelen van wat er bij ouders en andere volwassenen speelt, door te drukken op de pijnpunten bij ouders. En als ouders het maar niet willen zien, gaan ze harder drukken door vervelender te doen, harder te schreeuwen, meer terug te trekken, noem maar op. Het betreft het gedrag dat je kind laat zien, wat jij moeizaam vindt. Dat vertonen ze niet voor niks. Als het niet gehoord wordt, moeten ze harder werken om dat te laten zien en daar gaat dan de energie naar toe, in plaats van in het vrij zijn, het vrij spelen, blij zijn, ontwikkelen et cetera.

Overal waar je je kind niet ziet, waar een kind zich niet gezien voelt, kun je je kind niet erkennen voor wie het is en dat doet pijn. Dat levert frustratie, verdriet en boosheid op. Met alle gevolgen van dien. Dat is de reden dat ze rottig gedrag laten zien. Dus dat gedrag dat ze laten zien heeft een reden. Ik kan het niet vaak genoeg herhalen. Ik nodig je uit om te gaan onderzoeken wat die reden is. Onthoud dat de kinderen van nu gewoon heel puur, heel zuiver en liefdevol zijn en hier met een mooie taak op aarde zijn om een nieuwe, liefdevolle samenleving te gaan neerzetten met ons en ons eigenlijk daarin te leiden door vooruit te lopen.

Entiteiten

En als ze dan verdrietig of boos zijn, last hebben van emoties met een lage trilling, zijn ze een prooi voor nare, donkere entiteiten die grip op hen weten te krijgen en als een vampier van hun licht en energie leven. Hierdoor kunnen ze moe zijn en levensenergie kwijtraken. Daarnaast versterken entiteiten het verdriet of de boosheid en soms zetten ze aan tot naar gedrag.

Je snapt wel dat, alles bij elkaar, kinderen het soms niet meer zien zitten. Dat je kind tegen je zegt “mamma ik wil dood’. Dat is schrikken en tegelijk een heel duidelijk signaal dat je nu echt in actie moet komen.

De complexiteit van deze tijd

Op dit moment gebeurt er heel veel in de wereld. Dat merken de kinderen en ze weten, soms alleen onbewust, wat er aan de hand is, namelijk dat we in een transitie zitten naar een nieuw tijdperk, de nieuwe wereld. Dat kost ook veel energie. De energie op de wereld verandert voelbaar en meetbaar en daar moet het psychische, emotionele en fysieke “systeem” zich op aanpassen. Dat is verwarrend en vermoeiend. En de kinderen krijgen gewoon geen lucht. Ze moeten gewoon naar school met de toch al hoge werkdruk en eisen. Op school wordt ook hier geen rekening mee gehouden. Daar zijn ze, met alle goede bedoelingen, vooral gericht op het afwerken van het programma, de lesstof. Dat moet linksom of rechtsom behandeld worden. Daar waar de kinderen nog meer dan ooit behoefte en nood hebben aan ruimte om tot zichzelf te komen, uit te rusten, te spelen, lol te maken.

Symptomen

Al die wrijving, al die weerstand kan leiden tot allergieën, ziektes, buikpijn, hoofdpijn en andere fysieke symptomen, tot felle emoties (ze zijn toch al zo emotioneel en soms ook expressief), maar ook tot psychische problemen (burn out en depressie komen steeds vaker voor bij de jeugd en ook bij jonge kinderen). En dus tot lastig gedrag. Deze symptomen duiden dus op weerstand en iets wat niet stroomt in de lijn van hun zielenpad en het niet begrepen worden.

En nu dan?

Voor sensitieve pubers en jongvolwassenen die bewust zijn en geneigd zijn tot dieper denken, is dit een lastige tijd. En misschien wel voor alle jongeren, alleen toont het zich niet zo op dit moment. De toekomst is onvoorspelbaar en onzeker. Net als je je identiteit aan het ontwikkelen bent, valt er een stuk veiligheid, namelijk die voorspelbaarheid, weg. Daardoor kan een jongere behoorlijk onder druk komen te staan en bijvoorbeeld (nieuwe) angsten ontwikkelen, voor zover die al niet dominant aanwezig waren. Het zelfmoordpercentage is niet voor niets zo toegenomen.

Je bent niet alleen

Weet dat je niet de enige bent en dat je er niet alleen voor staat. Praat erover met elkaar en met andere ouders of met professionals, met mensen die hier thuis in zijn. Mensen die je daarbij kunnen helpen en die je richting kunnen geven in het begeleiden van je kind. En die je kunnen helpen om je kind volledig te gaan zien en erkennen. Daarvoor is het noodzakelijk dat je je kwetsbaar durft op te stellen door naar je eigen stukken te kijken. Daarmee help je dus niet alleen jezelf, maar ook je kind.

Als je er meer over wilt weten ben je welkom in De praktijk van nu voor een begeleidingstraject, individueel en op maat of meld je aan voor de training “liefdevol verbonden ouderschap” (ook voor professionals), waarin je leert om de kinderen van nu liefdevol en in verbinding te begeleiden.

Kennisdelen

Mijn doel is mijn kennis met je te delen. Als je een vraag hebt, stel hem dan. Ik kies steeds een veel gestelde vraag uit en deel mijn kennis over dat thema hier met je.

Gerelateerde artikelen

Bij twijfel (nog) niet doen.

Bij twijfel (nog) niet doen.

Er worden soms en wellicht ook nu beslissingen van ons gevraagd, die lastig te nemen zijn. Hoe kun je voor jezelf de juiste beslissing nemen? Hoe ga je om met druk van buitenaf? Blijf je bij jezelf of bezwijk je onder de druk? In welke mate vestig jij hoop op iets buiten jou? Doe je dat onbewust, omdat het makkelijk is, een gewoonte is, of omdat je nou eenmaal niet de tijd hebt om overal in te duiken? Weet je zeker dat je de juiste keuzes maakt voor jou?Wil je autonoom zijn en de juiste keuzes maken voor jou, zorg dan dat je vertrouwt op je eigen inschatting, je intuïtie en gevoel.

Lees meer
Verdwaald in het bos van therapeutische adviezen?

Verdwaald in het bos van therapeutische adviezen?

Waar begin je?
Er is ontzettend veel aanbod aan therapeuten, verschillende therapieën, coaches, healers, trainingen, retraites en online programma’s voor persoonlijke ontwikkeling. Op zich heel mooi, want dat zegt ook iets over de vraag en dus de behoefte van de mensen. En dat zegt weer iets; namelijk dat er al zoveel mensen op pad zijn om zichzelf weer te gaan ontdekken en ontmoeten. Maar het kan ook twijfel en verwarring brengen, want waar begin je?

Lees meer
Hier stopt het!

Hier stopt het!

Hoe vaak doen we dit: “ja, maar als zij dit hadden gedaan” of “ik kan er niks aan doen” Of “het is een fout van die of die (afdeling)”, noem maar op.

Dit herkennen we allemaal wel, dat we de neiging hebben om soms heel duidelijk soms wat verdekt te gaan wijzen naar iets of iemand buiten onszelf, als (mede-)verantwoordelijke voor wat jou overkomt. En dat is niet de weg. Ik ben de afgelopen weken twee keer kei hard met m’n neus hier tegenaan gelopen.

Het inzicht dat ik kreeg, was dat ik hiermee een opening gaf aan de ander om grip op mij te hebben en houden. Tijd om nu echt mijn kracht volledig terug te pakken. “Hier stopt het”!

Lees meer

0 reacties

Een reactie versturen

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Tweet
Share
Share
Pin