06 130 727 43 info@depraktijkvannu.nl
Home » Blogs » Angst » Eerste hulp bij angst en paniek
Eerste hulp bij angst en paniek.

Eerste hulp bij angst en paniek

door | 21 jan, 2021 | Angst, Bewustzijn, Kinderen begeleiden, Therapie, Trauma

Angst is universeel

We hebben allemaal angst in ons systeem hebben zitten. De angst om niet goed genoeg te zijn (of een variant daarop) is universeel. We zijn nou eenmaal kuddedieren en willen erbij horen. Teleurstellende ervaringen die jou als kind bevestigden dat je niet voldeed aan de verwachtingen, kunnen trauma’s vormen. Daarnaast maken we soms ook dingen mee die bij iedereen te boek staan als traumatisch, zoals verlies van een ouder of misbruik bijvoorbeeld. Trauma’s veroorzaken per definitie angst voor herhaling.

Bij milde angsten kun je nog bedenken dat je een andere keuze kunt maken in plaats van in de angst te blijven hangen. Je bent nog in staat om te redeneren en naar je eigen angst te kijken om bijvoorbeeld te bepalen of de angst gegrond is. In deze situatie ben je in staat tot zelfreflectie. Wat helpt is jezelf de vraag te stellen “wat is het ergste dat mij kan overkomen?”. Gevolgd door “en als dat me overkomt wat is daar het ergste aan?”. Net zolang tot je de angel eruit hebt gehaald en je tot de conclusie komt, dat je dus niet bang hoeft te zijn.

Trauma onder de angst

Bij heftige angsten is denken, redeneren en zelfreflectie niet meer mogelijk in het moment, doordat je in je overlevingsreactie schiet. Het kan zijn dat je vlucht, door hard te werken bijvoorbeeld, je zoekt afleiding. Of je trekt je terug en steekt je kop in het zand. De tweede strategie is dat je gaat vechten en je gaat bijvoorbeeld ruzie maken en wordt agressief. Een derde optie is dat je bevriest of blokkeert. Dat is een reactie op een shockervaring, een ernstig trauma, waarbij je je, als je de analogie naar de natuur trekt, voor dood houdt. Je bent niet meer in staat om te denken, maar ook niet om actie te ondernemen. Dit gaat gepaard met dissociatie, wat betekent dat je ziel uit je lijf gaat, waardoor je niet meer voelt. Dat is een manier om ook vandaag de dag de angst en pijn van het trauma dat er nog steeds zit, niet te ervaren.

Wat is jouw overlevingsreactie?

Door de angst schiet je in de overlevingsreactie. Die reactie heeft je ergens voor behoed en op een bepaalde manier geholpen destijds, toen het trauma je overkwam en in situaties daarna, waar deze traumagerelateerde angst werd getriggerd. Het is interessant en erg helpend om te onderzoeken en ontdekken wat jouw overlevingsreactie is.

Ook ik ben veel angsten tegengekomen de afgelopen jaren. Voorheen was ik me er niet van bewust dat ik ze had. Ik heb ervaren wat mij heeft geholpen om de angsten de baas te worden en me niet nog langer te laten leiden door angst. Door angsten aan te gaan kijken en stapje voor stapje te leren om de angstsensatie te ervaren, zonder in de overleving te schieten, worden de angsten milder met de tijd. De angst voor de angst wordt minder, waardoor je steeds moediger wordt in dit proces. Het verwerken van onderliggende trauma’s heeft mij uiteindelijk geholpen om mijn angsten te overwinnen. Hierdoor heb ik beetje bij beetje mijn kracht terug gevonden. Dat wens ik jou ook toe.

Wat kun je doen als je merkt dat je een angst- of nog erger een paniekaanval hebt?

Ik heb 5 eerste hulp tips, die je kunnen helpen om je systeem te kalmeren.

1. Herkennen van angst

Wat gebeurd er? Ga je snel ademen? Wat ervaar je in je lichaam? Voel je ergens druk, krijg je het warm of juist koud? Observeer dat, zodat je je patroon gaat herkennen.

2. Adem reguleren en vertragen

Ga met aandacht ademen. Adem 3 tellen in door de neus en 6 tellen uit door de mond, of zucht op de uitademing. Daardoor kalmeer je jezelf en ontspan je je. Je ademt naar de plek toe in je lijf waar je de angst voelt. Je blijft bij de angst met je aandacht. Je kun daarbij je handen op je buik en/of op de plek waar je de angst voelt, plaatsen.

3. Erkennen

Benoem voor jezelf dat je angst voelt of dat je bang bent. Oordeel daar niet over, constateer het als observator.

4. Vertraagd bewegen

Je kunt jezelf of je kind kalmeren door te gaan wiegen (wat je met een baby ook doet) van links naar rechts of van voor naar achter. Dit laatste doet onze dochter van nature. Misschien kun jij bij jouw kind ontdekken hoe het zichzelf kalmeert, zodat je het kunt laten of helpen? Je kunt ook mindfull gaan wandelen buiten of door de woonkamer, met de aandacht bij je voeten. Volg hoe je ze neerzet en afrolt. Ondertussen blijf je rustig ademen. Ontdek wat werkt voor jou.

5. Hulp vragen / bieden

Als je ziet dat iemand een angst- of paniekaanval heeft, bied dan steun. Vraag wat die persoon helpt, een hand op de onderrug, bovenrug of wil de persoon het liefst vastgehouden worden. Als je achter degene met de angstaanval gaat staan of zitten, biedt dat rugdekking. Dat geeft een veilig gevoel, zeker als daar de dreiging of het gevaar gevoeld wordt. Vergeet niet om je handen (eventueel samen) op de buik te plaatsen. Dat kan ook een beschermend gevoel geven, waardoor het helpt om te kalmeren, te zakken in het lijf en in de buik te ademen.

Als je zelf degene bent die last heeft van angstaanvallen, kun je je partner of een andere volwassene die in de buurt is en waarbij je je veilig voelt, vragen om je te helpen. Je kunt daarover ook afspraken maken met je partner op een rustig moment, zodat hij of zij weet hoe jij je gesteund voelt.

Je zult merken dat als je naar de angst toe ademt en de angstsensaties accepteert in plaats van wegdrukt (en dus de angst erkent), de angst al zakt en milder wordt. Als je dat oefent, wordt het steeds makkelijker om erbij te blijven. Dat gaat je helpen om de aanleiding, het trauma onder de angst te kunnen gaan helen.

Als je kind bang is

Een kind dat bang is, laat je nooit alleen, tenzij er zwaarwegende redenen zijn, waardoor het niet lukt om erbij te blijven.

Als kinderen last hebben van angsten, is het heel belangrijk om te onderzoeken wat de oorzaak is. Daarbij begin je bij jezelf: heb jij angsten? Kinderen voelen dat feilloos aan. Ze gaan daarin mee en uit loyaliteit gaan ze jouw angsten voor je (mee-)dragen. Dan is je kind belast met jouw angst en kun je je kind helpen door de verantwoordelijkheid te nemen voor jouw angst en ermee aan de slag te gaan. Dit is uiteraard iets wat meer tijd en aandacht vergt.

Als je van je angst af wil

Als de tips onvoldoende soulaas bieden, en/of je wilt onderzoeken wat de oorzaak is van jouw angst of de angst van je kind, ben je van harte welkom in mijn praktijk.

Wat is jouw overlevingsstrategie en hoe heeft het jou geholpen in je leven? Waartegen heeft het jou beschermd? Laat het weten in een reactie!

Ik heb de 5 tips nog kort uitgewerkt in een document. Mail me, dan stuur ik het je toe.

Kennisdelen

Mijn doel is mijn kennis met je te delen. Als je een vraag hebt, stel hem dan. Ik kies steeds een veel gestelde vraag uit en deel mijn kennis over dat thema hier met je.

Gerelateerde artikelen

De creatiekracht van gedachten

De creatiekracht van gedachten

De kracht van gedachten wordt vaak onderschat. De uitdrukking ‘wat je aandacht geeft groeit’ ken je wel. Als je denkt dat de kerst dit jaar niks wordt zonder een groot gezelschap en groots diner, dan wordt het ook geen feestje. Je trekt namelijk dat aan waar je aandacht aan geeft. Als je vreugdevolle en liefdevolle gedachten hebt, zie en voel je vreugde en liefde in en voor (kleine) dingen, voor jezelf en anderen.

Lees meer
Bij twijfel (nog) niet doen.

Bij twijfel (nog) niet doen.

Er worden soms en wellicht ook nu beslissingen van ons gevraagd, die lastig te nemen zijn. Hoe kun je voor jezelf de juiste beslissing nemen? Hoe ga je om met druk van buitenaf? Blijf je bij jezelf of bezwijk je onder de druk? In welke mate vestig jij hoop op iets buiten jou? Doe je dat onbewust, omdat het makkelijk is, een gewoonte is, of omdat je nou eenmaal niet de tijd hebt om overal in te duiken? Weet je zeker dat je de juiste keuzes maakt voor jou?Wil je autonoom zijn en de juiste keuzes maken voor jou, zorg dan dat je vertrouwt op je eigen inschatting, je intuïtie en gevoel.

Lees meer
Durf jij ‘nee’ te zeggen?

Durf jij ‘nee’ te zeggen?

In mijn werkzame verleden heb ik me vaak verbaasd en lichtelijk geïrriteerd aan mensen die zich volgzaam en correct opstelden. Ik dacht in al mijn naïviteit dat, als je als bedrijf goed wil presteren en innovatief wilt zijn, je elkaar scherp moet houden, kritische vragen moet stellen aan elkaar, discussie moet voeren en ook nog niet eerder bewandelde paden moet durven onderzoeken en proberen. Maar tot mijn grote verbazing en ook wel ergernis (en eerlijk gezegd voelde het ook onrechtvaardig) werden juist die mensen, die alleen maar bezig waren met de harmonie bewaren, die alle discussies susten en in de comfortzone bleven hangen, op leidinggevende functies geplaatst. Het was de cultuur van de ja-knikkers en dat was ik niet.

Lees meer

0 reacties

Een reactie versturen

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Tweet
Share
Share
Pin